اسماعيل بني‌اردلان درباره اقتصاد هنر گفت: بايد ببينيم در گذشته چگونه زنجير توليد را در آثار هنري راه مي‌انداختند؛ ما بايد به گذشته برگرديم و ببينيم چه اتفاقي افتاده بود. به گزارش خبرنگار فارس، اسماعيل بني‌اردلان در جلسه نقد كتاب «مباني جامعه‌شناسي هنر» كه عصر ديروز در شهر كتاب مركزي برگزار شد، گفت: در اغلب رشته‌هاي هنر واحد جامعه‌شناسي هنر وجود دارد. تا امروز هيچ گاه نمي‌توانستيم براي آن منبع خاصي به جز مجموعه مقالات آريان‌پور و يكي دو كار كوچك ديگر معرفي كنيم. اما از اين به بعد اين كتاب به عنوان منبع مناسبي مي‌تواند براي دانشجويان هنر مطرح شود. اين استاد دانشگاه كه خود در رشته فلسفه هنر در دانشگاه‌هاي هنر مشغول تدريس است در مورد اين كتاب گفت: دو - سه فصل كتاب به بحث توليد در آثار هنري اختصاص دارد كه در عرضه اين اثار اهميت بسياري دارد. بني اردلان بحث در مورد علوم را از مباحث آشكار خواند و گفت: پيشرفت هر علم به علت انعكاس آن در صنعت و فن قابل ديدن است. به اين دليل است كه مي‌توانيم اين پرسش را مطرح كنيم كه آيا ما مي‌توانيم در عرصه هنر نيز صاحب توليد شويم؟ وي در ادامه سخنانش با اشاره به تاريخ پيشينيان ايران زمين را در عرصه توليد هنر موفق خواند و گفت: وقتي به تاريخ خود نگاه مي‌كنيم تعجب‌آور است كه مي‌بينيم قدماي ما آثار هنري را توليد كردند. معماري، نگارگري و صنايع دستي ما در دسترس مردم قرار داشت. هنرمند كاري را كه توليد مي‌كرد در حوزه كثيري در اختيار جامعه قرار مي‌داد. بني اردلان با اشاره به اينكه مبحث توليد هنر از يك زمان دچار مشكل شد گفت: اين گرفتاري را بيشتر در جامعه امروز مي‌بينيم. وي در خصوص ارتباط توليد هنري و اقتصاد گفت: اگر آثار هنري در پيوند با اقتصاد قرار نگيرد هنرمند زمين مي‌خورد در جامعه هنري ما فقط دولت است كه بخشي از كارهاي هنري را خريداري مي‌كند. من فكر مي‌كنم آثار هنري بايد جايي عرضه شوند و به دست مردم برسند. وقتي ما مي‌گوييم اقتصاد هنر تجارت هم مطرح مي‌شود و تجارت قوانين خاص خود را دارد. بني اردلان روند مطالعات فلسفه هنر را رو به رشد دانست و در مقابل جامعه را از مقوله اقتصاد هنر غافل خواند و گفت: در اين شرايط جامعه‌شناسي هنر مي‌تواند رابطه بين آثار هنري و اقتصاد هنر را برقرار كند و اين فاصله را پر كند. اين استاد دانشگاه با وجود اينكه به گفته خود با جامعه‌شناسي نمي‌تواند كنار بيايد اما مباني جامعه‌شناسي را راهي براي پوشاندن فاصله آثار هنري با مخاطب خواند. وي در مورد كتاب خاطرنشان كرد: در يك سري فصول مباحث عميقي مطرح شده است اما كاش راه‌حل‌هايي هم ارايه مي‌شد تا مي‌دانستيم چه بايد بكنيم و چه خوب مي‌‌شد كه رامين كه در حوزه جامعه‌شناسي هنر در ايران صاحب تفكر است در يك فصل به مباحث اقتصاد هنر به صورت كاملتر اشاره مي‌كرد. اميدوارم رامين پرسش‌هاي جامعه‌شناسي هنر را در جامعه ايران دنبال كند. بهتر است اين سوال‌ها با فكر ايراني تطبيق شود و با شرايط ايران حل و فصل گردد. بني اردلان در ادامه سخنانش در خصوص اقتصاد هنر گفت: بايد ببينيم در گذشته چگونه زنجير توليد را در آثار هنري راه مي‌انداختند. ما بايد به گذشته برگرديم و ببينيم چه اتفاقي افتاده بود. اين استاد دانشگاه مطالب كتاب را به جهت تجربه‌هاي رامين در حوزه تدريس و نيز بحث جامعه‌شناسي هنر داراي زباني ساده و قابل فهم خواند كه تصويري كامل از مباني جامعه‌شناسي هنر را براي مخاطب فراهم مي‌كند.