رئيس مركز كنترل ترافيك پليس راه كشور اعلام كرده «در 3 هزار و 796 فقره تصادف مهم جاده‌اي در مرداد 770 نفر در صحنه تصادف كشته و 5 هزار و 158 نفر نيز مجروح شدند.» اين تعداد كشته برابر با مرگ و مير مسافران 5 توپولف سقوط كرده است.

به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس، اگر 770 نفري كه در تصادفات ماه گذشته كشته شده‌اند را بر مسافران هر توپولف كه حدود 150 نفر است، تقسيم كنيم با يك حساب ساده به آمار تلفات حدود 5 توپولف سقوط كرده مي‌رسيم.
اين در حالي است كه پس از سقوط يك توپولف تا مدت‌ها اخبار كشور تحت تأثير قرار مي‌گيرد و چند كميته ويژه براي بررسي سقوط هواپيما تشكيل مي‌شود، رسانه‌ها از فرسوده بودن و ناايمن بودن هواپيماها انتقاد مي‌كنند و از كارشناسان نظر مي‌خواهند و چاره‌جويي مي‌كنند.
در مرداد و در سفرهاي تابستاني 770 نفر در جاده‌ها مي‌ميرند اما گويا اتفاقي نيفتاده است. در ايران 18 ميليون دستگاه خودرو و در آلمان 80 ميليون دستگاه خودرو وجود دارد اين در حالي‌ است كه سال گذشته در كشور آلمان 4 هزار و 500 نفر در حوادث رانندگي كشته شدند.
فرمانده پليس راه كشور مي‌گويد: خسارت تصادفات جاده‌اي و ترافيكي سالانه در كشور 45 هزار ميليارد تومان است. ترافيك بايد اولويت اساسي كشور تلقي شود چرا كه كشته شدن 23 هزار نفر بر اثر تصادفات جاده‌اي اتلاف سرمايه انساني است با اولويت قرار گرفتن موضوع ترافيك طي 5 سال تعداد كشته‌هاي جاده‌اي به زير 15 هزار نفر خواهد رسيد.

* هر ساعت 3 نفر در جاده‌ها كشته مي‌شوند

رئيس مركز كنترل ترافيك پليس راه كشور گفت: در 3 هزار و 796 فقره تصادف مهم جاده‌اي در مرداد 770 نفر در صحنه تصادف كشته و 5 هزار و 158 نفر نيز مجروح شدند.
سرهنگ حسين عليشاهي اظهار داشت: ‌طي يك ماه گذشته به طور متوسط روزانه 25 نفر بر اثر تصادف كشته شده‌اند. 61 درصد تصادفات طي روز و 39 درصد نيز شب‌ها روي داده است.
سرهنگ عليشاهي افزود: 60 درصد تصادفات در 30 كيلومتري شهرها روي داده و 40 درصد نيز بعد از 30 كيلومتري شهرها و در عمق محور روي داده است.
رئيس مركز كنترل ترافيك پليس راه كشور اظهار داشت: 30 تا 35 درصد تصادفات واژگوني خودروهاست. اين خودروها عمدتاً ناايمن و فاقد ترمز ABS و كيسه هوا هستند.
وي گفت: عدم توانايي در كنترل وسيله نقليه و تخطي از سرعت مطمئنه با 28درصد بيش‌ترين علت تصادفات را در ماه گذشته به خود اختصاص داده است، عدم توجه به جلو با 1/26 درصد، همچنين انحراف به چپ با 8/21 درصد و عدم رعايت حق تقدم نيز با 1/17درصد از ديگر علل تصادفات جاده‌اي در تعطيلات هفته گذشته هستند.
رئيس مركز كنترل ترافيك پليس راه كشور درباره عوامل شكل‌گيري تصادفات افزود: سواري و وانت با 55 درصد بيش‌ترين آمار تصادفات را در ماه گذشته به خود اختصاص دادند.
وي گفت: موتورسيكلت‌ها با 4/22 درصد،‌ كاميون‌ها و تريلرها با 7/13درصد،‌ عابر پياده با 7/6 درصد و ناوگان حمل و نقل عمومي با 4/2 درصد در شكل‌گيري تصادفات ماه گذشته نقش داشته‌اند.
سال گذشته نيز 23 هزار نفر در تصادفات كشته شدند كه روزي 64 نفر در تصادفات از بين رفته‌اند كه در ساعت مساوي با 3 نفر كشته در تصادفات مي‌شود.
280 هزار نفر نيز در تصادفات سال گذشته مجروح و مصدوم شدند يعني روزانه 760 نفر و در ساعت 31 نفر در تصادفات مجروح شدند. حدود 800 هزار فقره تصادف نيز در سال 87 به وقوع پيوسته كه روزانه 2 هزار و 200 فقره تصادف و در هر ساعت 90 فقره تصادف در كشور روي داده است.
اينها آمار كه توسط رئيس پليس راهنمايي و رانندگي اعلام شده است، شايد يك حساب سرانگشتي به نظر بيايد، واقعاً سر انگشتي و ناچيز است جان 23 هزار نفري كه در جنگ جاده‌ها، خودروهاي ناايمن و رانندگان متخلف، كشته مي‌شوند.
اين آمارها را در رسانه‌ها مي‌بينيم، مي‌خوانيم و مي‌شنويم و بي‌تفاوت از كنارش مي‌گذريم زيرا اين آمارهاي وحشتناك مي‌تواند تحولي در رفتار ترافيكي همه ايرانيان به وجود بياورد اما حقايقي كه در جاده‌ها و رفتار رانندگان مي‌بينم و آمار تصادفات هر روزه نشان مي‌دهد كه اصلاً توجهي به كشته شدگان تصادفات نداريم.
علت اين همه تصادف چيست؟ جنگي در جاده‌هاي كشور در جريان است، در هفته آخر تعطيلات مرداد 88 و در تصادفات رانندگي 170 نفر كشته شده‌اند، يعني به اندازه سقوط يك توپولف و حتي گاهي جانكاه‌تر.
رسانه‌ها براي سقوط توپولف و ناامن بودن و فرسوده بودن خطوط هوايي، غوغا مي‌كنند اما از كنار مرگ روزانه حداقل 64 نفر در جاده‌ها بي‌تفاوت مي‌گذرند. چرا تيتر يك روزنامه‌ها و يا خبر مهم اخبار تلويزيون هيچ‌گاه مرگ ايرانيان در جاده‌ها نيست.
همگي در قبال مرگ سالانه 23 هزار ايراني در جاده‌ها مقصريم و نبايد بي‌تفاوت از كنار اين تقصير بگذريم.

* خودروهاي ناايمن بيش‌ترين نقش را تصادفات و افزايش تلفات دارند

رئيس مركز فرماندهي و كنترل ترافيك پليس راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي اخيراً پرخطرترين خودروهاي كشور را معرفي كرد: پرايد‌، وانت نيسان، هوو و كاميون بنز پرخطرترين خودروهاي كشور هستند.
سرهنگ محسن ميربهرسي مي‌گويد: خودروي پرايد با توجه به قيمت و تيراژ توليد خودرويي مردمي است‌ اما 17 درصد حوادث فوتي و جرحي را در طول سال و 24 درصد اين حوادث را در زمان سفرها به خود اختصاص مي‌دهد.
وي گفت: اين خودرو 25 درصد خودروهاي كشور معادل 2 ميليون و 700 هزار دستگاه را به خود اختصاص داده، خودرو پرايد براي بار و مسافر محدود ساخته شده و در زمان سفر به علت سنگين شدن اين خودرو حوادث ناگواري به بار مي‌آورد.
سرهنگ ميربهرسي گفته است: 35 درصد واژگوني خودروها در كشور متعلق به پرايد است، اين خودرو مشكلات ايمني فراواني دارد كه فعلاً كمربند آن اصلاح شده و قرار است نسبت به نصب ترمز ضد قفل و كيسه هوا در آن اقدام شود.
رئيس مركز كنترل ترافيك راهور ناجا مي‌گويد: وانت نيسان يكي ديگر از خودورهاي پرخطر كشور است، اين خودرو تنها 2 درصد از خودروهاي كشور را تشكيل مي‌دهد اما در 5/6 درصد از حوادث فوتي و جرحي كشور نقش دارد، تعداد كشته‌ها و زخمي‌هاي تصادفات وانت نيسان 3 برابر تعداد كل اين خودرو است.
رئيس مركز كنترل ترافيك راهور ناجا گفته است تريلي هوو يكي ديگر از خودروهاي پرخطر كشور است آمارها نشان مي‌دهد اين خودرو در بسياري از تصادفات فوتي و جرحي تريلي‌هاي كشور نقش دارد. قيمت پائين، نحوه واگذاري و خريد آن توسط افراد كم تجربه در كنار استفاده از تريلي‌هاي فرسوده، قديمي و ارزان قيمت عامل اصلي بروز حوادث هووهاست.
خودروهاي ناايمن همچنان در كشور توليد مي‌شوند و مردم نيز براي خريد اين خودروها صف مي‌كشند و يا قسطي خودرو مي‌خرند. خودروها ارزان قيمت توليد داخل ايمني كامل ندارند و مردم نيز چاره‌اي جز خريد اين خودروها ندارند.
وقتي قيمت خودروها ايمن و به روز و خارجي در كشور به چند 10 ميليون تومان مي‌رسد و در مقابل سال‌هاست كه از توليد داخلي حمايت مي‌شود بدون آن كه اين خودروها در كيفيت و ايمني‌شان تغييري حاصل شود. نتيجه‌اش هماني است كه در جاده‌ها شاهديم، مرگ 3 نفر در هر ساعت!
چرا مصلحت‌ها و مسائل اقتصادي اجازه مي‌دهد تا خودروهاي ناايمن توليد شوند مگر جان ايرانيان ارزش ندارد اين خودروهاي ناايمن تا به كي بايد توليد شوند و به صورت اقساط، فروش ويژه و حتي پيش فروش در اختيار هم‌وطنان قرار گيرد.
موضوع راه نيز در تصادفات نقش دارد و خود گزارش مفصل ديگري را مي‌طلبد اما با وجود خودروهاي ايمن، رانندگي قانونمند و قوانين كارآمد، ميزان تصادفات و تلفات رانندگي كاهش چشمگيري خواهد يافت.